192
3-FPM to syntetyczny stymulant z rodziny fenylomorfolin, będący pochodną fenmetrazyny, niebędącego już w obrocie leku stosowanego m.in. w leczeniu otyłości. Pełna nazwa 3-FPM to 3-fluorofenmetrazyna (meta-fluorofenmetrazyna). Inne nazwy pod którymi można spotkać tę substancję to 3-FPH oraz PAL-593. 3-FPM występuje z reguły w postaci białego proszku lub niewielkich kryształków w kształcie igieł, a także – choć rzadziej – w postaci tabletek. Formą tej substancji jest chlorowodorek.
Istnieją również dwa izomery strukturalne 3-FPM – 2-FPM (2-fluorofenmetrazyna) i 4-FPM (4-fluorofenmetrazyna), jednak są one o wiele rzadziej spotykane, niż 3-fluorowa wersja. Poza fluorowymi pochodnymi, na rynku dostępne są również między innymi 3-CPM (3-chlorofenmetrazyna) oraz 4-MPM (4-metylofenmetrazyna).
3-fluorofenmetrazyna, w przeciwieństwie do fenmetrazyny, nie ma długiej, dobrze udokumentowanej historii zastosowań u ludzi. Substancja ta powstała specjalnie w celu wprowadzenia jej do obrotu jako RC, i pojawiła się u sprzedawców research chemicals w połowie lat 2010., będąc pierwszą pochodną fenmetrazyny, która była rozprowadzana jako rekreacyjna substancja psychoaktywna. Po serii wykryć w przechwyconych przez służby przesyłkach, została ona przebadana pod względem sposobu w jaki działa na organizm oraz metabolizmu.
Działanie 3-FPM opiera się na wyrzucie dwóch neuroprzekaźników – dopaminy (DAT) i noradrenaliny (NET) zwanej także epinefryną. Oddziaływanie 3-FPM na serotoninę (a dokładnie na jej wyrzut) jest bardzo małe i nieznaczne, przez co nie odgrywa ona większej roli w doświadczeniu. Ponadto, 3-fluorofenmetrazyna nie powoduje wychwytu zwrotnego żadnego neuroprzekaźnika, w przeciwieństwie do większości popularnych stymulantów. W odpowiednio dużych dawkach, 3-FPM jest w stanie odwrócić działanie transporterów monoaminowych, w szczególności transporterów katecholamin dopaminy i noradrenaliny oraz, w znacznie mniejszym stopniu, transporterów serotoniny, uwalniając w ten sposób te neuroprzekaźniki z cytozolu do przestrzeni zewnątrzkomórkowej, gdzie są one aktywne.
Ogólny profil działania 3-fluorofenmetrazyny powszechnie opisywany przez jej użytkowników jest jako nienachalny stymulant. Substancja ta w rozsądnych dawkach wywołuje umiarkowane pobudzenie, nad którym jest łatwo zapanować. Powoduje subtelną, lecz wyczuwalną stymulację, którą można określić jako bardziej funkcjonalną, aniżeli typowo rekreacyjną, której towarzyszy duża euforia (jak np. większość stymulantów z grupy katynonów), dzięki czemu może nadawać się do pracy umysłowej i podobnych czynności.
Najczęściej spotykana droga podania 3-FPM to podanie donosowe, z podaniem doustnym zaraz po nim. Spotkać się można również z podaniem dożylnym (IV), lecz jest to o wiele rzadsza droga podania którą stosują nieliczni. Brakuje rzetelnych informacji na temat palenia (waporyzacji) 3-fluorofenmetrazyny, lecz podejrzewane jest, że gdyby okazało się możliwe, czas działania byłby znacznie krótszy niż w wypadku pozostałych metod aplikacji. Dawkowanie w przypadku podania donosowego waha się od 30 do 60 miligramów, podanie doustne charakteryzuje się dawkami niemalże dwa razy większymi. Czas działania substancji przy podaniu doustnym jest o wiele dłuższy.
Efekty, jakie może wywoływać 3-fluorofenmetrazyna, to między innymi:
– stymulacja
– bezsenność
– euforia (w wyższych dawkach)
– większa motywacja, skupienie
– przyspieszone tętno, zwiększone ciśnienie krwi
– zmniejszenie uczucia głodu
– lęki i paranoje (w wyższych dawkach)
– odwodnienie
– wazokonstrykcja
3-fluorofenmetrazyna jest substancją nielegalną m.in. w Wielkiej Brytanii, Niemczech, Szwajcarii, Francji czy w Polsce. Jest ona jednak wciąż legalna w Holandii, gdzie nie ma problemów z zakupem i jest ona powszechnie dostępna w wielu sklepach internetowych.