Changa (lub xanga) to ogólne określenie na mieszankę do palenia zawierającą substancję psychodeliczną – dimetylotryptaminę (NN-DMT) – dodaną do zioła zawierającego inhibitor MAO, takiego jak ruta syryjska lub Banisteriopsis caapi. Changa jest zazwyczaj wytwarzana poprzez zalanie wybranej mieszanki ziół roztworem DMT (takim jak DMT zmieszane z alkoholem izopropylowym) i odparowanie rozpuszczalnika. Produkt końcowy można następnie palić w sposób podobny do tego, w jaki pali się tytoń bądź marihuanę. Chociaż istnieje wiele odmian Changi, takich jak ayahuasca, głównymi składnikami aktywnymi są DMT i inhibitor MAO. Dodatek inhibitora MAO wydłuża doznania o 10 do 30 minut, jednocześnie czyniąc je bardziej spójnymi i mniej chaotycznymi niż w przypadku DMT w postaci wolnej zasady.
Alternatywnym sposobem doświadczenia Changa jest doustne zażycie inhibitora MAO (farmaceutycznego lub ziołowego), a następnie odparowanie DMT w sposób typowy dla osoby, która po zażyciu inhibitora MAO zaczyna działać. Ma to tę zaletę, że pozwala użytkownikowi na „przebicie się” (breakthrough) przy znacznie niższej dawce. Stężenie procentowe DMT i MAOI w mieszance może się różnić. Typowa mieszanka zapamiętywana jest jako doświadczenie przebicia przy dawce wynoszącej około jednego „nabicia” (z każdym wdechem wstrzymywanym przez co najmniej 20 sekund). Odnotowano również przypadki przebicia się Changi zwiniętej w jointy, choć jest to znacznie mniej niezawodna metoda. Najczęściej spotykanymi roslinami w Chandze są Pau D’Arco, Calea Zacatechichi, Passion flowers, B. Caapi, Damiana, kwiaty Brugmansii, Silene Capensis, mięta, Heimia Salicifolia, Justicia Pectoralis, Salvia Divinorum, Chaliponga, Lion’s Tail, Calendula, Pituri, White Sage, Syrian Rue.
Główną zaletą palenia Changi bezpośrednio w porównaniu z paleniem czystego DMT w postaci wolnej zasady jest to, że jest łatwiejsza w paleniu i zmniejsza ryzyko spalenia DMT zamiast jego zwaporyzowania. Changa została stworzona przez Australijczyka Juliana Palmera w latach 2003-2004 i nazwana, gdy „poprosił” o nazwę dla tego narkotyku podczas jedne z sesji ayahuaski. W następnych latach Changa zaczęła zyskiwać popularność, ale najbardziej popularna stała się w roku 2015 i później, głównie ze względu na łatwość palenia i dłuższy czas działania (około 10-20 minut) w porównaniu z paleniem czystych kryształków DMT w postaci wolnej zasady (free base).
Tzw. „Enhanced leaf” to pokrewny termin, który jest czasami używany do opisania mieszanek ziołowych zawierających DMT, które nie zawierają inhibitorów MAO. Do popularnych ziół, które można wykorzystać w tym celu, należą m.in. męczennica pospolita i liście mięty. Ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego wzrasta, gdy changa (lub dokładniej jej składnik będący MAOI) przyjmowana jest z wieloma lekami przeciwdepresyjnymi, szczególnie z selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) i inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI). Ponadto, nie należy mieszać changi z takimi substancjami jak MDMA – może to znacznie potęgować ich neurotoksyczność.
Sprawa podobnie ma się z psychodelikami, szczególnie fenetyloaminowymi – zarówno one jak i Changa wywołują silną stymulację, a ich interakcja może powodować poważne skutki uboczne. Mogą one obejmować pętle myślowe, drgawki, podwyższone ciśnienie krwi, zwężenie naczyń krwionośnych, przyspieszenie akcji serca i niewydolność serca (w skrajnych przypadkach). Dysocjanty takie jak PCP czy 3-MeO-PCE są również odradzane. Tramadol z kolei może zwiększyć ryzyko drgawek i zespołu serotoninowego.
Autor tekstu: horsii
