Kannabigerol (CBG, cannabigerol) to jeden z wielu naturalnie występujących fitokannabinoidów, których źródłem są konopie. CBG, choć nie jest tak popularny jak kannabidiol (CBD) czy tetrahydrokannabinol (THC), zyskuje coraz większą uwagę naukowców i badaczy ze względu na jej potencjalne właściwości lecznicze i farmakologiczne. Co więcej, kannabigerol nie ma działania psychoaktywnego i jest w pełni legalny. W ostatnich latach przeprowadzono wiele badań na temat CBG, które sugerują, że związek ten może mieć wiele korzystnych efektów dla zdrowia.
CBG, inaczej kannabigerol, choć nie posiada właściwości psychoaktywnych, wykazuje szereg korzystnych cech terapeutycznych. Zalicza się do nich działanie przeciwbakteryjne, przeciwgrzybicze oraz przeciwzapalne, a także właściwości przeciwbólowe oraz zdolność hamowania nadmiernego wzrostu komórek. Podobnie jak inne kannabinoidy, biologiczne oddziaływanie kannabigerolu wynika z modyfikacji procesów redoks i zapalnych, wpływających na metabolizm komórkowy. Badania potwierdziły, że kannabigerol reguluje równowagę redoks poprzez zmniejszenie aktywności iNOS, kluczowego czynnika prooksydacyjnego. Dodatkowo, wpływa na ekspresję dysmutazy ponadtlenkowej SOD-1, co przyczynia się do przesunięcia równowagi redoks w stronę przeciwutleniacza. Wpływ na procesy zapalne obejmuje ograniczenie fosforylacji Iκβ-α, co z kolei zmniejsza aktywność NFκB, odpowiedzialnego za transkrypcję cytokin prozapalnych, takich jak TNFα i IL-1β.
Kannabigerol modyfikuje także aktywację receptorów kannabinoidowych CB1 i CB2, działając jako agonista, a także oddziałuje na receptory TRPV1 i PPAR. Dodatkowo, CBG wykazuje silne dzialanie hamując aktywność enzymu FAAH i wpływając na poziom anandamidu. W porównaniu z innymi fitokannabinoidami, kannabigerol wykazuje mniejszą skuteczność jako inhibitor FAAH. Innym istotnym efektem jest zmniejszenie aktywności DAGL, COX-1 i COX-2, co wpływa na poziom endokannabinoidów i mediatorów lipidowych, regulując równowagę redoks i stan zapalny. Wpływ kannabigerolu na układ endokannabinoidowy moduluje procesy immunologiczne, powstawanie nowotworów, choroby sercowo-naczyniowe oraz odczuwanie bólu. Poprzez hamowanie wychwytu anandamidu, kannabigerol zwiększa jego poziom i działanie w komórkach. Dodatkowo, wykazuje zdolność hamowania proliferacji komórek nowotworowych, ale jednocześnie może zmniejszać apoptozę, co może wpływać na rozwój procesów nowotworowych. Badania nad kannabigerolem sugerują jego potencjalne zastosowanie w łagodzeniu skutków ubocznych chemioterapii, leczeniu zaburzeń nastroju, chorób neurodegeneracyjnych i chorób układu krążenia, zwłaszcza ze względu na jego działanie znieczulające.
CBG, będący substancją chemiczną pochodzącą z konopi (jako olej konopny), nie wywołuje efektów psychotomimetycznych. CBG jest interesującą substancją jako potencjalny nowy lek na schorzenia centralnego układu nerwowego (OUN), ze względu na działanie neuroprotekcyjne. W badaniach na szczurach porównano neuroprotekcyjne działanie CBG i CBD w warunkach symulujących stres oksydacyjny i neurotoksyczność, które występują w patologiach neurologicznych. Stwierdzono, że zarówno CBG, jak i CBD wykazują działanie przeciwutleniające w astrocytach poddanych działaniu nadtlenku wodoru, przywracając jednocześnie zawartość serotoniny w korze mózgowej. Wpływ CBG na komórki tworzące barierę krew-mózg (BBB) badano w warunkach niedokrwienia. Eksperymenty wykazały, że CBG zmniejsza poziom interleukiny-6 (IL-6), dehydrogenazy mleczanowej i poziomu białek uszkadzających DNA w astrocytach. Badano także ochronne działanie CBG w dwóch modelach choroby Huntingtona (HD) wywołanej 3-nitropropionianem (3NP). Podawanie CBG myszom poprawiło deficyty motoryczne, zachowało neurony prążkowia, osłabiło mikroglejozę i zmniejszyło markery stanu zapalnego wywołane toksycznością.
Autor tekstu: horsii
