210
4-MPM to skrótowa nazwa dla 4-metylofenmetrazyny, syntetyczneo stymulantu z rodziny fenylomorfolin. Inna nazwa 4-MPM to para-metylofenmetrazyna, mefenmetrazyna oraz PAL-747. Substancja ta jest pochodną fenmetrazyny, leku stosowanego m.in. w leczeniu otyłości, który nie jest już stosowany w medycynie.
4-MPM występuje z reguły w postaci białego proszku lub niewielkich kryształków które mogą przybierać kształt niewielkich igiełek, a także – choć rzadziej – w postaci tabletek. Formą tej substancji jest chlorowodorek.
Istnieją również dwa izomery strukturalne 4-MPM – 2-MPM (2-metylofenmetrazyna) i 3-MPM (4-metylofenmetrazyna), jednak są one o wiele rzadziej spotykane, niż 4-metylowa wersja.
4-metylofenmetrazyna, w przeciwieństwie do fenmetrazyny, nie ma długiej, dobrze udokumentowanej historii zastosowań u ludzi. Substancja ta powstała specjalnie w celu wprowadzenia jej do obrotu jako RC, i pojawiła się u sprzedawców research chemicals w połowie lat 2010., a pierwszy raz została zidentyfikowana laboratoryjnie w 2015 roku. Po całej serii wykryć w przechwyconych przez służby przesyłkach, 4-metylofenmetrazyna została przebadana pod względem sposobu w jaki działa na organizm oraz metabolizmu.
Działanie 4-MPM opiera się na wyrzucie dwóch neuroprzekaźników – dopaminy (DAT) i noradrenaliny (NET) zwanej także epinefryną. W przeciwieństwie do najpopularniejszej substytuowanej pochodnej fenetrazyny, 3-FPM, 4-MPM posiada o wiele większą preferencję dla serotoniny, wskutek czego odgrywa ona wiekszą rolę w doświadczeniu. Nie jest wiadomym, czy podobnie jak większość popularnych stymulantów, 4-MPM powoduje wychwyt zwrotny któregoś z tych neuroprzekaźników, choć przewiduje się że nie, podobnie jak 3-FPM.
W odpowiedniu dużych dawkach, 4-MPM jest w stanie odwrócić działanie transporterów monoaminowych, w szczególności transporterów katecholamin, głównie transporterów dopaminy i serotoniny oraz w znacznie mniejszym stopniu, noradrenaliny, uwalniając w ten sposób te neuroprzekaźniki z cytozolu do przestrzeni zewnątrzkomórkowej, gdzie są one aktywne.
Ogólny profil działania 4-metylofenmetrazyny powszechnie opisywany przez jej użytkowników jest jako stymulant wywołujący umiarkowaną euforię, większą od tej, którą dają takie analogi fenmetrazyny jak 3-FPM czy 2-FPM. Stymulacja wywoływana przez 4-MPM wciąż może być określona jako funkcjonalna, ale jest zdecydowanie bardziej rekreacyjna w porównaniu do wcześniej wymienionych 3- i 2- fluorowych pochodnych.
Najczęściej spotykana droga podania 4-MPM to podanie donosowe, z podaniem doustnym zaraz po nim. Spotkać się można również z podaniem dożylnym (IV), lecz jest to o wiele rzadsza droga podania którą stosują nieliczni. Brakuje rzetelnych informacji na temat palenia (waporyzacji) 3-metylofenmetrazyny, lecz podejrzewane jest, że gdyby okazało się możliwe, czas działania byłby znacznie krótszy niż w wypadku pozostałych metod aplikacji. Dawkowanie w przypadku podania donosowego waha się od 40 do 80 miligramów, podanie doustne charakteryzuje się dawkami niemalże dwa razy większymi. Czas działania substancji przy podaniu doustnym jest o wiele dłuższy, i substancja ta wywołuje wtedy większą euforię.
Efekty, jakie może wywoływać 4-metylofenmetrazyna, to między innymi:
– stymulacja
– bezsenność
– euforia (w wyższych dawkach)
– większa motywacja, skupienie
– przyspieszone tętno, zwiększone ciśnienie krwi
– zmniejszenie uczucia głodu
– lęki i paranoje (w wyższych dawkach)
– odwodnienie
– wazokonstrykcja
4-metylofenmetrazyna jest substancją nielegalną m.in. w Wielkiej Brytanii, Niemczech, Szwajcarii, Francji czy w Polsce. Jest ona jednak wciąż legalna w Holandii, gdzie nie ma problemów z zakupem i jest ona powszechnie dostępna w wielu sklepach internetowych.