2-metylofenmetrazyna: opis substancji.
2-MPM to skrótowa nazwa dla 2-metylofenmetrazyny, lub inaczej orto-metylofenmetrazyny. Jest ona syntetycznym stymulantem z rodziny fenylomorfolin. Inna nazwa 2-MPM to orto-mefenmetrazyna. Substancja ta jest pochodną fenmetrazyny, leku stosowanego m.in. w leczeniu otyłości, który nie jest już stosowany w medycynie.
2-MPM występuje z reguły w postaci białego proszku lub niewielkich kryształków które mogą przybierać kształt niewielkich igiełek, a także – choć rzadziej – w postaci tabletek. Formą tej substancji jest chlorowodorek. 2-MPM jest jednym z trzech podstawianych na benzenie metylowych analogów fenmetrazyny, pozostałe dwa to o wiele częściej spotykane 3-MPM i 4-MPM.
2-metylofenmetrazyna, w przeciwieństwie do fenmetrazyny, nie ma długiej, dobrze udokumentowanej historii zastosowań u ludzi. Substancja ta powstała specjalnie w celu wprowadzenia jej do obrotu jako RC, i pojawiła się u sprzedawców research chemicals pod koniec lat 2010.
Choć brakuje formalnych badań na ten temat, powszechnie przypuszcza się, że 2-MPM opiera się na wyrzucie dwóch neuroprzekaźników – dopaminy (DAT) i noradrenaliny (NET) zwanej także epinefryną. W przeciwieństwie do najpopularniejszej substytuowanej pochodnej fenetrazyny, 3-FPM, 4-MPM posiada o wiele większą preferencję dla serotoniny, wskutek czego odgrywa ona wiekszą rolę w doświadczeniu. Nie jest wiadomym, czy podobnie jak większość popularnych stymulantów, 4-MPM powoduje wychwyt zwrotny któregoś z tych neuroprzekaźników, choć przewiduje się że nie, podobnie jak 3-FPM. W odpowiedniu dużych dawkach, 2-MPM jest w stanie odwrócić działanie transporterów monoaminowych, w szczególności transporterów katecholamin, głównie transporterów dopaminy i serotoniny oraz w znacznie mniejszym stopniu, noradrenaliny, uwalniając w ten sposób te neuroprzekaźniki z cytozolu do przestrzeni zewnątrzkomórkowej, gdzie są one aktywne.
Ogólny profil działania 2-metylofenmetrazyny powszechnie opisywany przez jej użytkowników jest jako stymulant wywołujący umiarkowaną euforię, większą od tej, którą dają takie analogi fenmetrazyny jak 3-FPM czy 2-FPM. Stymulacja wywoływana przez 2-MPM wciąż może być określona jako funkcjonalna, ale w większych dawkach związek ten staje się typowo rekreacyjnym stymulantem.
Najczęściej spotykana droga podania 2-MPM to podanie donosowe, z podaniem doustnym zaraz po nim. Spotkać się można również z podaniem dożylnym (IV), lecz jest to o wiele rzadsza droga podania którą stosują nieliczni. Brakuje rzetelnych informacji na temat palenia (waporyzacji) 2-metylofenmetrazyny, lecz podejrzewane jest, że gdyby okazało się możliwe, czas działania byłby znacznie krótszy niż w wypadku pozostałych metod aplikacji. Dawkowanie w przypadku podania donosowego waha się od 60 od 150 miligramów, podanie doustne charakteryzuje się dawkami o 1,5x większymi. Czas działania substancji przy podaniu doustnym jest o wiele dłuższy, i substancja ta wywołuje wtedy większą euforię.
Efekty, jakie może wywoływać 2-metylofenmetrazyna, to między innymi:
– stymulacja, pobudzenie
– bezsenność
– euforia (w wyższych dawkach)
– większa motywacja, silne skupienie
– przyspieszone tętno
– zwiększone ciśnienie krwi
– zwiększone libido, zwiększony popęd seksualny
– zwiększona chęć kontaktu z innymi, delikatne wzmożenie empatii
– wzmożona potliwość
– zmniejszenie uczucia głodu
– paranoje, stany lękowe, ataki paniki (w wyższych dawkach)
– odwodnienie
– zmniejszone łaknienie
– wazokonstrykcja
– szczękościsk
Autor tekstu: horsii
